همه دانشجوهای دکترایی که دیده ام یک رویای ساده شیرین دارند که از کار سخت تحقیق و ناامیدی هایش به آن پناه می برند. این رویای ساده معمولا با یک خاطره دوست داشتنی بچگی یا یک نوستالژی نوجوانی گره خورده و به نظر فرد رویا پردازنده تخصص زیادی هم نمی خواهد. رویای من یک داشتن یک کافه بود با فضای چوبی گرم، طراحی منحصر به فرد و یک کتابخانه رنگی که مشتری های خاص داشته باشد و من با یک دوست صمیمی با دامن های بلندمان بگردانیمش.

 

 

داشتیم با دوستانمان که جفتشان دکترا داشتند صحبت می کردیم و حرف این رویا شد. یکدفعه دوستم گفت که دوستی دارد که با شوهرش وقتی دانشجو بودند در مونترال کافه خودشان را زده اند. یک کافه قشنگ با فضای داخلی دوست داشتنی، چایی های متنوع و اجراهای موسیقی. انقدر کافه شان خوب بوده که به یکی از 10 کافه برتر شهر تبدیل شده. بعد چندتا ویدئو از کافه شان دیدیم و انگار رویای من را با همه ریزه کاری ها جلویم گذاشته باشند، همانقدر رنگی و دوست داشتنی. بعدش فکر کردم واقعا چقدر فرق هست بین آدمها، بعضی ها رویایشان را تا ابد نشخوار می کنند و بعضی ها هم واقعی اش می کنند.

مسلما خودم را در دسته اول گذاشته بودم. بعدتر فکر کردم شاید این کاملا هم درست نباشد. آدم با یک مجموعه رویا شروع می کند و برحسب توان ذهنی، مالی و گذشته خانوادگی ش به یک جایی آن وسط ها می رسد. مسلما رسیدن به جایی که من الان هستم (داشتن دکترا، مهندسی مکانیک و کار کردن روی سیستم پیچیده ای که هر روز می تواند چیز جدیدی برای یادگرفتن داشته باشد) هر چند شاید خلاصه اش برای ناظر خارجی بشود کارمند مزد بگیر، یکی از رویاهای من بوده. رویایی که از میان برنده نوبل، استاد دانشگاه، موسیقیدان زبردست، نویسنده، خبرنگار تغییر دهنده، کافه دار منحصر به فرد و... با توجه به توان و شرایط من انتخاب شده. بعضی از بین این رویاها مرده اند و بعضی هایشان هنوز در من دارند ادامه می دهند. 

شاید رویای کافه به این دلیل انقدر نورانی مانده که ناخودآگاه من به اشتباه فکر می کند بدون هیچ زحمت و تبعاتی می تواند بهش برسد. حتی دقیق تر هم نگاه بکنیم عملا من برای رسیدنش هم تلاشی نمی کنم. شاید چون ته دلم ترجیح می دهم روزها کاری که دوست دارم را انجام بدهم و بعدش به یک کافه قشنگ بروم و کتابم را بخوانم تا اینکه اداره اش کنم. شاید هم چون آدم احتیاج دارد با رویایش خودش و روزمرگی ش را متفاوت کند، هم برای خودش هم برای دیگران.