| تبليغات | X |
|
از خودم حرصم درمیاد... از حضور لحظه ای رفتارهای کنترل نشده، از پر کردن زوری جای خالی چیزها، از تحمل آدم هایی که وظایف نانوشته شان را نمی دانند و از دیدن خودم وسط حیاطِ خالیِ پر از برگ های ریخته... + نوشته شده در جمعه سی ام اسفند 1387 7:25 توسط نیلی |
|
